خانه > مقالات > HSE > ارتباطات، مشارکت و مشاوره > تشریح بندهای استاندارد OHSAS: قسمت ۱۱- ارتباطات، مشارکت و مشاوره

تشریح بندهای استاندارد OHSAS: قسمت ۱۱- ارتباطات، مشارکت و مشاوره

۳-۴-۴- ارتباطات، مشارکت و مشاوره (Communication, participation and consultation)

۱-۳-۴-۴- ارتباطات

منظور از ارتباطات، فرآیندی است که همه افراد مرتبط با سازمان به فراخور نقش ها و وظایفشان بتوانند از هرگونه اطلاعاتی که بر وضعیت ایمنی و بهداشت شغلی آنها تاثیر می گذارد اطلاع یافته و آنها را دریافت و درک نمایند. منظور از افراد مرتبط می تواند کارکنان سازمان، نمایندگان کارفرما، کارگران موقت، پیمانکاران، بازدیدکنندگان، همسایگان و سازمان های ارائه دهنده خدمات اضطراری مثل آتش نشانی و اورژانس می باشد.

استاندارد الزام می نماید که سازمان باید با توجه به خطرات ایمنی و بهداشت شغلی و سیستم مدیریت آن، روش های اجرایی برای سه نوع مختلف از ارتباطات ایجاد، مستقر و نگهداری نماید:

الف) ارتباطات داخلی میان سطوح و بخش های مختلف سازمان؛ اعم از بالا به پایین، پایین به بالا و در عرض سازمان

ب) ارتباطات با پیمانکاران و دیگر بازدیدکنندگان محیط کار؛ یکی از مشکلات معمول در روابط کارفرما و پیمانکاران در خصوص HSE است. در بسیاری از موارد کارفرمایان بدون توجه به شرایط، انبوهی از دستورالعمل ها و آیین نامه های HSE را جهت رعایت و اجرا بر سر پیمانکار فرود می آورند؛ بدون اینکه حتی زمینه اجرای آن را فراهم نموده باشد. در چنین وضعیتی معمولا به نظرات و مشکلات پیمانکار در خصوص نحوه رعایت مقررات HSE توجهی نمی شود و در نهایت پیمانکار نیز به کلی از اصول HSE چشم پوشی نموده و تنها به دنبال پیشرفت کار است. بنابراین لازم است که برای ارتباط با پیمانکاران و نفراتی که به داخل سازمان آمد و رفت دارند پیش بینی لازم صورت پذیرد.

ج) دریافت، مستندسازی و پاسخگویی به ارتباطات دارای موضوعیت که از سوی طرف های ذینفع بیرون از سازمان برقرار شده است؛ ارتباط سازمان با افراد ذینفع بیرونی باید دوطرفه باشد. پاسخگویی به شکایات یا نقطه نظرات ذینفعان بیرونی جهت کارکرد موثر سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه ای از اهمیت خاصی برخوردار است.

۲-۳-۴-۴- مشارکت و مشاوره

مشارکت و مشاوره معانی مختلفی دارند. مشاوره به معنای همفکری است؛ یعنی استفاده از نظرات دیگران و دریافت ایده های آنها برای حل مشکلات. ولی مشارکت به معنای همفکری و همکاری توام است؛ یعنی افراد مورد مشاوره به جز ارائه نظرات و پیشنهادات خود، در حل مشکلات نیز تلاش می کنند.

سازمان باید روش های اجرایی مشارکت و مشاوره کارکنان را از طریق موارد زیر ایجاد، اجرا و برقرار نگه دارد:

  • مشارکت مناسب در شناسایی خطر، ارزیابی ریسک و تعیین کنترل ها
  • مشارکت مناسب در بررسی رویداد (تحقیق در مورد حوادث)
  • مشارکت در تدوین و بازنگری خط مشی و اهداف ایمنی و بهداشت شغلی
  • مشاوره به هنگام بروز هرگونه تغییرات تاثیر گذار بر ایمنی و بهداشت شغلی
  • نمایندگی در خصوص موضوعات ایمنی و بهداشت شغلی

کارکنان باید از چگونگی مشارکت خود در موضوعات ایمنی و بهداشت حرفه ای اطلاع داشته باشند مثلا اینکه چه کسی نماینده آنها در این موضوعات است.

همچنین سازمان باید در جایی که تغییرات بر وضعیت ایمنی و بهداشت شغلی پیمانکاران تاثیرگذار است با آنها مشاوره نماید. این امر در مورد ذینفعان خارج از سازمان نیز باید در زمان مقتضی صورت پذیرد.

درباره مسعود رضازاده

من مسعود رضازاده، دارای مدرک کارشناسی مهندسی صنایع - گرایش ایمنی صنعتی از دانشکده سلامت، ایمنی و محیط زیست (HSE) دانشگاه شهید بهشتی و کارشناسی ارشد مدیریت HSE از واحد علوم و تحقیقات تهران دانشگاه آزاد هستم. به موضوعات مختلف مهندسی صنایع مثل کنترل پروژه، کنترل موجودی، تضمین کیفیت و به خصوص HSE علاقه مندم. اعتقاد دارم حوزه های مختلف مدیریت پروژه به مثابه حلقه های زنجیر بوده و ارتباط ناگسستنی بین آنها برقرار است. مایل هستم جهت ارتقای سطح اطلاعات، تجربیات کاری خود را با متخصصان امر تبادل نمایم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *