چکیده مقاله:
اکتشاف نفت و گاز يک سرمايه عظيم است و تغييرات ناگهانی و سختی محيطی سبب کاهش شديد اين منابع زيرزمينی میشود. تاکنون حلقه مفقوده بسيار مهم در صنعت نفت و گاز، کمبود پروژههای با دوام از لحاظ اقتصادی نبوده بلکه کمبود سرمايه است، هر چند با گسست روابط سنتی بين شرکتهای بينالمللی نفتی با شرکتهای ملی نفت، هنوز پروژههای نفتی میتوانند بدون نياز به واسطهای مانند بانک، تأمين مالی شوند. اين تأمين مالی توسط يک شرکت بينالمللی نفتی که خود نوعی پيمانکار بهشمار میرود بر اساس يک قرارداد «کليد در دست» در صنعت حفاری انجام میگردد. در اين مقاله سعی بر آن است که حقوق و تکاليف يک شرکت بينالمللی نفتی که در اينجا پيمانکار ناميده شده است، معرفی گردد تا شرکتهای حفاری که بهعنوان پيمانکار از اين نوع قرارداد میخواهند استفاده نمايند بيش از پيش به ريسکهای قراردادی و حقوق و تعهدات خود واقف گردند.
در این مقاله می خوانیم:
- مقدمه
- حفاری تا عمق مقرر چاه
- توقف عملیات توسط پیمانکار
- فراهم کردن تجهیزات و سروی سهای حفاری
- ظرفیت تجهیزات
- بازپرداخت هزینه ها
- گزارش تجهیزات توسط پیمانکار
- مسئولیت پیمانکار
- شرط اسقاط حق یا عدم تضمین
- تعیین مشخصات گل حفاری در روش کلید دردست
- نتیجه گیری
نويسنده: مصطفی بهاری زاده – کارشناس امور حقوقی شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب
منبع: ماهنامه اکتشاف و توسعه دوره 1392, شماره 108 – (10-1392)
مطلب مرتبط: در مصاحبه با مهندس عالمی – راهکارهای توسعه مطلوب صنعت حفاری در کشور به بررسی رابطه قراردادهای حفاری و راندمان حفاری پرداخته است. مصاحبه انجام شده با این عضو هیات مدیره مناطق نفتخیز جنوب را از دست ندهید.
EPCzoom سایت متخصصان شرکتهای پروژه محور